In het Uithofpark werken wij onze ontspannen training af. Een duurloop van 75 minuten met twee keer tien minuten in Z3. Ik probeer in het park zo te lopen dat we het hele park gebruiken zonder een pad twee keer te lopen. We komen drie of vier keer een wandelend stelletje tegen. De eerste keer is het tijdens een blokje Z3, mij laten ze passeren zonder iets te zeggen. Als de Timmerman ze iets later passeert hoor ik wel dat ze iets zeggen maar niet wat. Hij vertelt later dat de man “kom op tandje erbij en inhalen” zei. Later als we tijdens een rustig stuk het stelletje inhalen moeten ze lachen als de Timmerman zegt:”Kijk eens ik heb hem ingehaald!”

Nog geen tien minuten later schrik ik me rot, nu struikel ik niet maar de Timmerman ligt bijna op de grond. Alle (goede) dingen bestaan uit drieën. Tijdens het uitlopen op een kaarsrecht fietspad weliswaar met van die bobbels om de snelheid er een beetje uit te halen maar verder geen vuiltje aan de lucht. Bam, voor we het weten ligt de Timmerman op de grond. een tegeltje dat iets hoger uitsteekt. Is het vermoeidheid, overgang licht naar donker, geen idee. Buiten dat hij kramp in zijn kuit krijgt is er gelukkig verder niets aan de hand. De schrik zit er na twee bijna en een valpartij goed in, gelukkig zijn we onderweg naar huis.

Géén mooie avond? Jawel, het was een super mooie avond, wij schatten de temperatuur ongeveer 20 graden warmer dan twee weken geleden. De ondergaande zon boven de Wennetjessloot zorgt voor een bijna betoverend mooie uitzicht. Daar kan geen (bijna) valpartij tegenop.

Ik kan u natuurlijk nog meer vertellen maar u moet het boek zelf maar lezen, tuurlijk zware kluif 900+ bladzijden maar zeer de moeite waard. Als u dat niet wilt, kijk eens hier of hier

De afgelopen jaren had ik bij hele marathons de laatste twee tot drie weken een vast programma. Twee weken voor de marathon een halve marathon zo vlak mogelijk lopen, de week ervoor een tien of vijftien kilometer voluit. Ook het programma daar tussenin stond redelijk vast. De maandag of dinsdag voor de halve marathon deed ik altijd standaard tien keer vierhonderd met slechts zestig seconden pauze. Dit gaf mij altijd een aardige indicatie hoe het er met de vorm voor stond. Sommige van deze trainingen staan nog steeds op mijn netvlies.

In de weken voor de marathon van London in 2003 was ik niet zo heel zeker hoe ik ervoor stond. Op een winderige maandagavond draai ik samen met de Timmerman fluitend tien keer rond 90 seconden. Zaterdags loop ik nog makkelijker een minuut of vier van mijn p.r. af . In London verpulver ik mijn marathon besttijd.

Geheel in tegenstelling tot wat we de laatste tijd doen, veelal lange halen gauw thuis en lage intensiteit, staat er vanavond dus de beruchte tien keer vierhonderd op het programma. Aanstaande zondag ga ik naar de Trail run by the Sea in Zeeland. Niet dat ik daar voor een tijd ga maar ik wil wel een beetje presteren en wil daarom deze week wat minder kilometers lopen en wat meer intensiteit. de Timmerman is blij verrast dat er zo’n korte training op het programma staat. Hij vraagt of ik ze wellicht op de baan wil doen. Nou dat hoeft nu ook weer niet. We draven naar de Puinduinen, nee niet om erop te lopen maar om er omheen te lopen. Ouderwets van streepje naar streepje draven we de tempo’s. Vanaf de eerste ben ik redelijk verbaasd. Dit gaat veel makkelijker dan ik verwacht had. Het begint nog wel redelijk rustig, maar al snel loopt de snelheid op en de tijden rechtevenredig naar beneden. Tegen mijn verwachting gaat ze toch wel redelijk makkelijk rond de 90 seconden. Alleen tegen de strakke zuidwestenwind laat ik het tempo een klein beetje zakken. Ook de Timmerman kan zijn geluk niet op. Heerlijk zo tien keer vrij uit draven, net wat ik nodig had na de hectische dagen op het werk.

Surfen op het internet en langs web-logs doe ik niet zo heel veel. Liever schrijf ik zelf, lees boeken en luister muziek. Laatst kwam ik door een paar muisklikken wel op een web-log en las iets over Zen-renners en het boekje De Tao te King voor hardlopers. Op het blog stond ook een stukje van een van de versen. Het is geënt op de Tao te Ching, geschriften die stammen uit de 6e eeuw voor Christus. Het zijn 81 versen die zowel ontologische als ethische aspecten van het leven behandelen. Er staat een hoop in waar wij hardlopers veel aan kunnen hebben. Als je, zoals ik, houd van lange eenzame duurlopen dan is het boekje een aanrader. Hoe kun je rustiger en ontspannener lopen en meer genieten van het moment.

Om u een idee te geven hier een klein stukje van vers 9

De wijze loper
put zijn motivatie
en energie
in de eerste plaats
uit de beweging zelf.
Het liefst loopt hij
in de eenzaamheid
en stilte
van de vrije natuur.

Ik kocht het enkele maanden geleden en heb het ondanks dat ik een veellezer ben en een flink tempo heb kwa lezen nog niet uit. Ik neem de tijd ervoor en herlees sommige versen een paar keer. Als u iets wilt toevoegen aan uw hardlopen koop dit boekje.

Brocheta de rape con bacon – Spies van zeeduivel met spek

Ingrediënten
24 kleine champignons – 9 plakjes ontbijtspek, 7 cm lang, niet te dun – 450 gr zeeduivel (staartstuk), vel en graat verwijderd en in blokjes – olijfolie – zout – versgemalen zwarte peper

Voor de tomaten-knoflookmayonaise:
3 dl mayonaise – 150 gr pomodoretomaten uit blik – 2 tl knoflook uit de pers – peper en zout
Bereiding
Steek om en om champignons, opgerolde reepjes spek en stukjes vis aan de spiesjes, tot de spiesjes vol zijn en u alle ingredienten hebt opgebruikt. Bestrooi de spiesjes met peper en zout en bestrijk ze met olijfolie. Dek af met plasticfolie en bewaar tot gebruik in de koelkast. Mix ondertussen alle ingredienten voor de tomaten-knoflookmayonaise in de keukenmachine.

Bak de spiesjes circa 7 minuten op een ingevette bakplaat in een op 220° C voorverwarmde oven. Direct serveren.

Sardinas en escabeche – Gemarineerde sardientjes

Ingrediënten
12 sardientjes (schoongemaakt) – bloem – 100 ml olijfolie – 1 rode gedroogde chilipeper (fijngehakt) – 12 teentjes knoflook – 3 laurierblaadjes – 1 tl milde paprikapoeder – 100 ml witte wijnazijn – 100 ml witte wijn – 100 ml water – zout – peper
Bereiding
Bestuif de sardientjes met bloem en bak ze snel in hete olie totdat ze rondom bruin zijn. Doe ze over in een cazuela.
Filter de olie en doe ze als ze is afgekoeld terug in de pan. Verhit de olie en voeg de peper, chilipeper en knoflook toe toe. Laten bakken totdat de knoflook goudbruin van kleur is. Haal de pan van het vuur en voeg de paprika, laurierblad, wijnazijn, wijn, water en zout toe. Breng alles aan de kook en laat het geheel 1 minuut zachtjes doorkoken.
Giet het vocht over de sardientjes en laat het geheel gedurende minimaal 2 uur op kamertemperatuur marineren.
Serveer op kamertemperatuur.

Patatas Bravas – Aardappelen met pikante tomatensaus

Ingrediënten
2 middelgrote aardappelen, geschild en in stukken van 1½ tot 2 cm gesneden (liefst vastkokende) – olijfolie – zout

Tomatensaus
2 eetlepels olijfolie – 1 fijngehakte ui – 1 teentje knoflook, fijngehakt – 3 tomaten fijngesneden – 1 eetlepel tomatenpuree – ¼ kop droge witte wijn – 2 eetlepels water -fijngehakte peterselie – ¼ theelepel chilipeper – tabascosaus – 1 laurierblaadje – suiker – zout- peper
Bereiding
Vet een ovenschaal in en schik de aardappelen er in één laag in. Strijk de olijfolie erover, bestrooi de aardappelen met zout en bak ze ongeveer 45 minuten bij 175-200ºC of zolang tot ze goudbruin en knapperig zijn.

Maak ondertussen de tomatensaus. Verhit de olie in een braadpan en fruit de ui en de knoflook tot de ui glazig is. Voeg de tomaten toe en laat dit nog een paar minuten bakken onder voortdurend roeren. Roer dan de tomatenpuree, wijn, water, peterselie, chilipeper, tabasco, laurier, suiker, zout en peper erdoor. Doe een deksel op de pan en laat het 30 minuten sudderen. Giet het mengsel door een zeef of pureer het met een staafmixer. De saus mag niet te dik zijn en moet eventueel met water verdund worden. Doe de aardappelen over in een schaal en schenk er de saus over. Eventueel op te dienen met alioli.

Buñuelos de alcachofas con salsa de tomate – Artisjokbeignets met tomatensaus

Ingrediënten
8 artisjokken – 5 el bloem – zout en versgemalen peper – 1 tl bakpoeder – 1,5 dl bier – olijfolie voor het frituren

Voor de tomatensaus
1 ui – 2 el olijfolie – 1 teentje knoflook, gehakt – 2 el peterselie, fijngehakt – 2-3 grote tomaten, ontveld, pitten verwijderd en gesneden – 1tl citroensap
Bereiding
Breek de stelen van de artisjokken (als ze dradig zijn, moeten ze vijf minuten langer gekookt worden).

Snijd de onderkant plat en snijd de bovenste bladeren net boven de kern af, zodat er een stuk van ongeveer 3 cm dik overblijft. Snijd met een klein mes de zijbladeren weg tot de witte binnenkant te zien is. Kook de artisjokharten 12 minuten in water met zout en laat ze ondersteboven uitlekken en iets afkoelen. Breek eventuele restjes af, zodat het gladde hart overblijft.

Fruit voor de tomatensaus de ui in de olie in een steelpan en voeg de knoflook, tomaten en 2 el peterselie toe. Laat dit heel zachtjes sudderen tot de saus indikt. Roer het citroensap erdoor. Maak vervolgens het beslag door bloem, bakpoeder, zout, peper en bier goed door elkaar te mengen. Verhit intussen 2,5 cm olie in een diepe pan. Halveer de artisjokharten en doop ze in het beslag. Bak ze in 2-3 gedeelten en draai ze in de olie om met een schuimspaan. Ze zullen rijzen en gaan drijven en zijn klaar als ze goudbruin zijn. Laat ze uitlekken op keukenpapier en serveer direct met de saus.

Dit zong Doe maar al in de jaren tachtig en dat is nog altijd actueel. Voor ons maakt dat al twee weken helemaal niets uit. Of er nu wel of niet iets op TV is maakt niet uit. Het kastje van digitenne is twee weken geleden kapot gegaan. Nu waren wij al van plan om over te gaan stappen van KPN naar Ziggo, dat heeft het alleen maar in een stroomversnelling gebracht.
In de Ziggo-winkel was alles snel aangevraagd en ik kreeg het starterspakket direct mee. Toen ik het ging doorlezen krabte ik mij een keer achter mijn oren, o nee hè? Bij KPN hadden wij digitenne via een losse ontvanger. Het kastje van Ziggo moet met een kabel op het oude casema-kastje. Laten we dát ooit bij de verbouwing achter een kastje heel vakkundig weggebouwd te hebben …..
Nu dacht ik te weten waar die ongeveer zat en zag ook achter de kast in een spleet een kabel te zien. Ja, inderdaad ik zag een kabel, een electriciteitskabel. Kortom, ons TV-loze tijdperk duurt nog even voort.